 |
For Annie
|
13 Juli 2006 | 20:19:08
|
Een tijdje terug kreeg ik van een vriend het nummer For Annie van Petra toegestuurd.
Annie had mensen om zich heen, maar haar moeder had het druk met meetings, d'r pa met z'n werk. Annie was alleen, ondanks de mensen om haar heen.. In de badkamer pakte ze medicijnen en pleegde zelfmoord. De familie is verdrietig, haar ouders hopen dat Annie wist dat zij van haar hielden, maar ze weten dat niet zeker, ze willen weten waarom Annie ging. En lees dan eens vanaf het tweede refrein: http://www.christianrocklyrics.com/petra/forannie.php
Ik vind het zo'n mooi nummer. Al is aangrijpend misschien een beter woord. Daarom wilde ik het delen.
Je hoort het zo vaak: Heb je 't al gehoord?? Die en die.. zelfmoord.. We vinden het verschrikkelijk, maar al gauw leven we weer verder met de gewoonte van de dag.
Maar waarom wil iemand zelfmoord plegen? Wat beweegt iemand? Wat gaat er in iemand om?
Goed, ik moet eerlijk zeggen dat ik het redelijk egoïstisch vind. Maar aan de andere kant, het is niet zonder oorzaak wanneer iemand niet meer wil leven, of daadwerkelijk (een poging tot) zelfmoord pleegt.
Ik hoorde van een jongen van 13 jaar. In de afgelopen korte tijd heeft hij 3 keer een einde aan zijn leven willen maken. Waarom!? Hoe kan het dat zo'n jongen het leven niet meer ziet zitten?
Als we kijken naar de afgelopen dagen, weken. Hoe de natuur zich heeft ontplooit, zo wonderlijk mooi. Alle zegeningen die we elke dag weer krijgen. Geliefd zijn door familie en vrienden, door God zelf! Maar.. maar toch.. Het niet meer zien zitten om verder te leven.
We kunnen het afdoen als raar, fout, of.. vul maar in, maar het is wel de realiteit voor "Annie's" en voor de mensen in de (directe) omgeving. Na onze dood zullen we voor God moeten verschijnen, ook "Annie". Het wordt eeuwigheid voor ons allen! Hebben we dan de Borg die betaald voor al onze zonden, zodat we voor eeuwig naar Huis mogen?
Annie had niet van Jezus gehoord, voor haar was het te laat, maar ook in onze omgeving zijn Annie's.
Wij leven nog in de genadetijd!!
Wanneer we weten dat er "iets" aan de hand is, laten we dan niet twijfelend wachten of het signaal dat wordt afgegeven wel echt zou zijn.
Ieder signaal dat wordt afgegeven móet serieus genomen worden!! Hoe vaak falen we hier niet in? Evenals het vertellen van het Evangelie, die goede boodschap. Iedereen moet het horen, voor het te laat is.
Het is ook onze opdracht:
Marcus 16:15
En Hij zeide tot hen: Gaat heen in de gehele wereld, predikt het Evangelie aan alle kreaturen.
Het is zo'n blijde boodschap! Iedereen moet het horen. En dan is het ook onze (blijde) plicht om er voor mensen te zijn, juist voor de mensen in nood!!
Dit houdt dus in dat we niet op ons gat moeten gaan zitten afwachten, nee, gaat heen. Een krachtige opdracht, een krachtig bevel. Wat houdt ons dan nog tegen? Onze eigen eer of ons eigen hachje? Ach.. Als God, mijn God, maar voor mij is.. Wie zou er tegen mij zijn?
Satan en de wereld kan ons alles afpakken, maar niet onze God! Het Luther-lied zingt het zo mooi:
Gods Woord houdt stand in eeuwigheid
en zal geen duimbreed wijken.
Beef, satan! Hij, die ons geleidt,
zal u de vaan doen strijken!
Delf vrouw en kind'ren het graf,
neem goed en bloed ons af,
het brengt u geen gewin:
Wij gaan ten hemel in
en erven koninkrijken! |
|
|
|
|
Heilig Avondmaal
|
18 Juni 2006 | 15:09:14
|
Vanmorgen vierden wij het Heilig Avondmaal in de kerk. Er
werd niet bepaald uitnodigend gepreekt, maar wat kreeg ik een verlangen om aan
te gaan. Het was sterker dan ooit. Maar.. er is een kerkelijke orde. Die houdt soms
een mens tegen dat gevoeld aan te mogen/moeten gaan.
Maar wat een wonder, God is niet aan de tafel gebonden, Hij
wilde ook de bank inkomen. Wat was het goed om met Hem dit te mogen vieren.
Ik kan niet beschrijven wat ik voelde, het was zo
ongelooflijk goed!! Een vriendin van me zei ongeveer het volgende: als dit al zo goed is, zo overweldigend, hoe
zal het dan in de Hemel zijn?
Eerste pinksterdag kregen we het volgende voorbeeld n.a.v. de tekst “En zij
werden allen vervuld met de Heilige Geest”: Vervuld,
wat is vervuld? Vervullen is iets anders dan vullen. Als je een glas met
drinken vult, kan er altijd nog een beetje bij, hij is niet tot de rand toe
gevuld. Maar nu werden ze vervuld met de Heilige Geest. Hun hele hart was er
vol van! Er kon als het ware geen druppel meer bij!
Zó voel ik me. Het is zo overweldigend, zo goed.
Onze Heere Jezus Christus heeft zo diep moeten gaan. Hij heeft de diepste
smarten moeten lijden, de meest smadelijke, verachte dood moeten sterven. Ja,
de hel zelf moeten doorstaan. Maar Hij deed het gewillig!!
O, wat een tegenstelling tot ons, die zo diep verzonken zijn
dat we van nature God niet willen. Maar wat een genade dat de Vader Zijn enig
geboren Zoon gegeven heeft, zodat iedereen die gelooft niet verloren gaat, maar
eeuwig zal leven!
We hoeven het alleen te geloven, alleen Zijn hand aan te
pakken om samen de Weg te gaan door dit leven naar de eeuwigheid. En nog.. we
kunnen het niet. We kunnen onze hand nog niet uitsteken om Gods uitgestoken
hand aan te pakken. Híj pakt onze hand zelf vast.
Diezelfde vriendin herinnerde me aan een lied:
En nu kom ik tot U met
ootmoedigheid,
Met ontzag en respect
kniel ik voor U neer,
U bent Koning en God tot in eeuwigheid,
U bent Jezus, de
hoogste Heer.
Daarbij kwam een ander lied naar boven: Dankt, dankt nu allen God, met blijde feestgezangen, van Hem is ’t
heug’lijk lot, het heil dat wij ontvangen.
Wat een genade is het! Genade alleen, geen korreltje van
mezelf, nee, alles van God. Niet omdat ik het nu zo perfect doe, want als je mij kent.. dan weet je ook wel dat ik dat
nu niet bepaald ben, nee, alleen genade!! Niet tot mijn eer, maar tot Zijn eer!
Tot uitbereiding van Zijn koninkrijk. Tot verhoging van Zijn nooit volprezen
Naam!!
|
|
|
|
Sprookjes
|
09 Juni 2006 | 12:54:43
|
Zoals de log over sprookjes al aangaf houd ik erg van sprookjes (zie www.hetsprookjedatbestaat.web-log.nl, onderste log). Ik kwam deze tegen, en wilde 'm toch even delen..
De adder in het gras
Er was eens een kruidenier, die op ’n avond ontdekte dat hij
de anti-Christ was. Hij krabde de naam Jansen van de deur en spijkerde er een
bordje op met het woord ‘anti-Christ’.
‘Ziezo’ sprak hij, en wachtte kalm af wat er gebeuren zou.
De eerste die voorbij kwam was de koster; hij deed een stap
achterwaarts, zette zijn bril op, en verbleekte; toen ijlde hij naar de
pastoor.
‘Pastoor’, riep de koster, ‘hij is er.’
‘Wie?’ vroeg de pastoor.
‘De anti-Christ.’
De pastoor legde zijn vork neer naast de gebakken paling
(het was juist vastendag) en stond op.
‘Geef het wijwatervat aan, Simon,’ sprak hij, bleek doch
vastberaden, ‘en wijs de weg.’
En voort ging het; voorop de pastoor, dan de koster met een
Paas-kaars over de schouder, en achteraan de misdienaar met het wijwatervat.
‘We zullen ‘m,’ prevelde de herder, ‘dat zal ‘m niet glad
zitten. Het je ‘m gezien, Simon?’
‘Neen,’ antwoordde de koster, ‘gezien heb ik ‘m niet, maar
’t stond op z’n deur.’
‘Wat een onbeschaamdheid,’ mompelde de pastoor, ‘aha, ik zie
’t al. De anti-Christ, zwart op wit. ’t Is in het huis van die arme Jansen. De
Heer zij met hem.’
‘Amen,’ antwoordde de misdienaar
‘Nou, ga maar voor, Simon.’
Doch de koster haalde de spreuk boven de kerkdeur aan en
antwoordde: ‘Het lam volgt de herder.’
‘Komaan, wij zullen samen gaan, Simon,’ hernam de pastoor,
‘want er staat geschreven: Tracht niet alleen de Boze te weerstaan,’ en hij
pakte de koster onder de arm en trad de winkel binnen. Deze nu was zeer
duister; want daar de kruidenier – gelijk het een kruidenier betaamt – zeer
spaarzaam was, had hij het onnodig geoordeeld het raam te verbreden.
‘Steek de kaars aan, Simon,’ sprak de pastoor met bevende
stem. De koster trachtte de kaars te ontsteken, doch daar hij verschrikkelijk
beeft, duurde het geruime tijd. Intussen klonk een boze stem uit de hoek: ‘Wat
moet dat zo laat in mijn huis?’
‘Mijn God, Simon,’ riep de pastoor, ‘steek die kaars toch
aan!’
Het gelukt de koster eindelijk; en bij dit spaarzame licht
zagen zij… de kruidenier achter de toonbank.
‘Jansen!’ riep de pastoor, ‘zijt gij daar! Ik verkeerde
reeds in bezorgdheid omtrent uw lot. Het is mij een grote vreugde U levend weer
te zien. Wel zichtbaar is de hulp des Heren.’
‘Amen,’ antwoordde de misdienaar.
‘Welaan Jansen, waar is ie?’
‘Wie?’
‘De anti-Christ,’ hernam de pastoor.
‘Hier is de anti-Christ,’ zei de kruidenier.
‘Waar?’
‘Hier,’ sprak de kruidenier, op zijn vest slaande, ‘ik ben de anti-Christ.’
‘Maar Jansen,’ riep de pastoor, ‘hoe heb ik het nu? Jij, lid
van het zangkoor, collectant, kerkmeester, jij bent m’n beste parochiaan.’
‘Ik ben de anti-Christ,’ hernam de kruidenier, ‘ik was uw beste parochiaan.’
‘Maar Jansen, dat kun je niet menen. Zeg dat je het niet
meent.’
‘Ik meen het,’ antwoordde de kruidenier ernstig.
‘Maar je bent ongeveer de enige die het niet kan zijn!’
‘Daarom ben ik het juist,’ antwoordde de kruidenier, ‘want
er staat geschreven: hij zal komen in de meest misleidende gedaante.’
‘Mijn God,’ riep de pastoor, ‘hij heeft gelijk! Hij is het!’
En hierop namen zij gedrieën de benen.
Hier is de geschiedenis ten einde.
‘Maar,’zult ge zeggen, ‘wat gebeurde er met Jansen, en wat
deed de pastoor?’
Ik weet het niet. Het is ook niet van belang. Want het
verhaal, hoe kort ook, bevat deze leerzame les:
Wacht U voor collectanten, kruideniers, kerkmeesters en
leden van het zangkoor. Want onder hen schuilt hij die geboren zal worden met
het haar op de tanden.
|
|
|
|
Lastenverlichting
|
06 Juni 2006 | 23:05:14
|
Stilte, ik kan er niet zo goed tegen. Er moet iets van
geluid te horen zijn, daarom staat er zo ongeveer dag en nacht een cd aan. Zo
ook een tijdje terug toen ik wilde gaan slapen. Heel de dag was ik al onrustig,
niets veranderde dat, ik kon niet rustig worden. Het was wat raar, want het
leek wel of ik naar de cd moest blijven luisteren. Zo lag ik dus in het donker
en welke lied klonk er door de kamer?
God is getrouw, Zijn plannen falen
niet...
Nu moet ik zeggen dat dat zo gauw de enige zin was die ik
kende uit het lied, maar die zin had ik net nodig. Wat vergeet een mens toch
makkelijk iets wat zwart op wit staat. Wat stapte ik toch makkelijk over op
mijn gevoel..
Mijn ziel, wat ben je bedroefd en onrustig in mij?
Zegt de dichter van psalm 43. Waarom zijn we vaak zo onrustig? God heeft alles
toch onder Zijn bestuur? Hier werd ik bij stil gezet. Wat er ook gebeurt, al
snappen we niet waarom, Zijn plannen gaan nooit mis. Als we bij Hem zijn, dan
mogen ruwe stormen woeden (om het bij de liederen te houden..)
Wanneer we dan op Hem vertrouwen mogen we dan ook alles bij
Hem brengen, én daar laten!! Waarom zou je het weer mee terugnemen en je last
hierdoor alleen maar verzwaren?
Wanneer we naar Paulus kijken dan zien we een man die veel
te verduren had in zijn leven. Maar toch.. In Filippensen 4: 4 staat:
Verblijdt
u in den Heere te allen tijd; wederom zeg ik: Verblijdt u.
Dan moet je bedenken dat hij op dat moment in gevangenschap
leefde. Misschien zou hij zelfs
wel ter dood veroordeelt worden!! Hij was
bekogelt met stenen, hij heeft schipbreuk geleden, hij.. Tóch is hij verblijdt.
Hij had een zekerheid: het leven is mij Christus, en het sterven is mij gewin.
Hij wist dat hij niet alleen moest gaan door dit leven.
Alles wat hij nodig had kreeg hij van Zijn God, voor hem was er meer dan genoeg
reden om verblijdt te zijn!
Voor ons dan niet? Dat denk ik wel!
Zijn jouw lasten zwaar? Lijkt het of je ze niet meer kunt tillen? Wacht dan niet langer, maar geef het over. Geef jezelf over, verzet je niet langer en ga het mee ervaren: Tel uw zegeningen, dan
zie je Gods liefde door álles heen!
|
|
|
|
En dat is nr. 1
|
26 Mei 2006 | 16:39:35
|
De allereerste log op punt.nl. Waarom wéér een nieuwe weblog?
Nouja, het zit zo. Web-log.nl heeft een verhuizing gemaakt waardoor er veel meer mogelijkheden zijn. Goed, heel leuk hoor, maar ik snap er niets meer van. Het ziet er niet meer uit, en web-log stond me toch al niet meer zo aan.
Via wat vrienden heb ik al een beetje kennis gemaakt met punt.nl, en daarom besloot ik om hier maar naar over te stappen met dezelfde naam (het sprookje dat bestaat), zelfde kopfoto..
Goed, ik ga hier nog eens wat rondkijken en wat dingen uitzoeken. En als het goed is komt er dan snel een log!
(alsof jullie daar vrolijk van worden..)
Nuja, leuk dat je geweest bent en hopelijk weer tot snel!
Liefs Mariek
|
|
|
|
|
|
